Rurki osadzone są w uchwycie, przez który srebrną folią przekazywane są ładunki do drucianych końcówek.
Wkładki piezoelektryczne posiadają szereg zalet i wad. Do zalet należy zaliczyć niski koszt wykonania i dużą skuteczność, to znaczy wytwarzanie dość silnych ładunków elektrycznych. Sięga ona 100 mV. Pozwala to na stosowanie najpopularniejszych, mniej czułych, wzmacniaczy. Niestety ich wadą jest nierównomierna charakterystyka (z różną głośnością odtwarzane tony o różnej częstotliwości), duże szumy własne i mała odporność na wpływy atmosferyczne. Kryształ ogrzany do temperatury 40°C (a więc niewiele wyższej od ciepłoty ludzkiego ciała) traci nieodwracalnie swoje własności piezoelektryczne. Dodatkową wadą jest duży nacisk, co sprzyja szybszemu zużywaniu się płyt. Stosuje się tu tanie igły szafirowe, których czas pracy nie powinien przekroczyć w warunkach dyskotekowych 50-70 godzin.
W droższych typach gramofonów spotyka się wkładki elektromagnetyczne, których zasada działania oparta jest na indukowaniu
.2
napięcia w wyniku ruchu pola magnetycznego w stosunku do zwojnicy.
| |
|