Ramię współczesnego gramofonu wykonane jest z rurki aluminiowej wygiętej tak, by igła była prowadzona od brzegu ku środkowi płyty po linii prostej. W taki właśnie sposób nacinana była płyta wzorcowa. Linia przebiegu igły powinna ponadto pokrywać się z promieniem płyty. Przy spełnieniu tego warunku igła wkładki drga prostopadle do jej psi i dokładnie, bez zniekształceń odtwarza rysunek rowka płyty. Przy konwencjonalnych rozwiązaniach polegających właśnie na
odpowiednim wygięciu ramienia, udaje się zmniejszyć błąd kąta do wielkości kilku stopni, co daje minimalne, dopuszczalne zniekształcenia. Stosowane są jednak konstrukcje, w których nie występuje b ąd kąta. Konstrukcja taka przedstawiona jest na rysunku 4, gdzie widzimy specjalny system cięgien tak ustawiający przegubowo zamocowaną głowicę, aby igła drgała zawsze prostopadle do osi rowka. W wytwarzaniu takich ramion specjalizują się firmy „Garrard" i „Trans-cription". Na jednym końcu ramienia znajduje się głowica, w której mocuje się wkładkę. Jest ona najczęściej wykonana w postaci ażurowej blaszanej kształtki, zaopatrzonej w końcówki, którymi mocuje się ją w odpowiednim gnieździe ramienia. W ten sposób w czasie wymiany wkładki, czy sprawdzania stanu igły odłączenie głowicy od ramienia staje się czynnością bardzo prostą.
| |
|